استرس

دونوع استرس وجود دارد که می تواند به کمر آسیب برساند؛ استرس احساسی (فیزیولوژیکال) و استرس مکانیکی. طرز قرار گرفتن در وضعیت های متفاوت می تواند بر رباط ها، مفاصل و ماهیچه ها اثرگذاشته و باعث ایجاد کششی در آن ها شود. مطالعات و بررسی‌ها نشان داده اند که استرسی های روحی یا احساسی می توانند فشار را افزایش داده و عامل بروز شکافی در مفصل مهره‌ای شوند که به این ترتیب خطر کمردرد افزایش می‌یابد. افرادی که افزایش وزن دارند یا از کمر خود استفاده ی نادرستی می کنند در اغلب موارد با استرس و فشار مکانیکی روی مهره های خود مواجه هستند. موقعیت های مختلف، نیروهای متفاوتی را بر ستون مهره ها وارد می کنند. اما قرار گرفتن در یک وضعیت، فشار وارد بر پشت را افزایش می دهد. این وضعیت عامل تحریک در دراز مدت می شود و بر ساختار ستون مهره ها اثر می‌گذارد.

بارسنگین

برداشتن هرگونه جسم سنگینی می تواند به کمر فشار وارد کند. اما تمامی فشارها مضر نیستند. زمانی که ستون مهرهای به شکل عمودی قرار گیرد فشار وارده قابل تحمل است چرا که استخوان‌ها را در وضعیتی با ثبات حفظ می کند. بنابراین از پوکی استخوان پیشگیری کرده و خطر شکستگی های ستون فقرات را کم می کند. فشارهای وارده، برحرکت مایعات درونی مفاصل مهرهای اثر می گذارد 9 به این ترتیب علاوه بر غذا رسانی به سلولی ها، عامل خروج مواد زاید و نرمی مفاصل نیز خواهد شد که به این ترتیب حرکت آسان تر انجام می شود و فشار وارده در موقعیت های نامناسب ( نظیر نشستن برجایگاهی نامناسب، قدم زدن به جلو با حالتی خمیده) بر روی مفاصل فشاری نامناسب وارد می‌کند. این فشار عامل ترک مایعات در دیسک بین مهره‌ای و غضروف مفاصل شده و عامل از دست دادن مایعات و آب می شود.

بارداری و مشکلات وزن

بارداری و به تبع آن افزایش وزن مشکلی شایع است. زنان طی بارداری خود در یک مدت زمان کوتاه مقدار قابل توجهی وزن کسب می کنند. افزایش وزن و تغییر شکل بدن باعث نزدیک شدن مفاصل به یکدیگر و افزایش فشار می شود. برداشتن بار زیاد و سنگین نیز چنین تأثیری دارد. افرادی که افزایش وزن زیادی دارند تغییرات فیزیکی مشابهی را متحمل می شوند. افزایش تولید هورمون ها نیز اثر شل کنندگی بررباط ها دارد، (که فرد را برای زایمان و تولد نوزاد آماده می کند) این عملکرد درباره ی تمامی رباط ها رخ می‌دهد و نقش مهمی در ثبات ستون مهره ها دارد.

سن

با زیاد شدن سن، درستون مهره ها تغییراتی ایجاد می شود. غضروف مفاصل شکننده شده و به تبع آن سخت می شوند. این مورد می‌تواند عامل کاهش گسترده ی حرکت شود. با افزایش سن و حرکات نادرست پشت و کمر تغییراتی ایجاد می شود که در فرد ایجاد درد، ناراحتی و یا جراحت می کند.

شکل کمر بین سال های ۵۵ تا ۶۴ سالگی تغییر می کند. طول ستون مهره ها با افزایش سن کاهش پیدا می کند زیرا با کاهش حجم توده ی استخوانی مواجه هستیم. عارضه استئوپروزیس در زنان بیش از مردان دیده می‌شود و با تغییراتی نظیر یائسگی همراه است. به هر صورت کاهش حجم توده ی استخوانی اجتناب ناپذیر است. اما انجام ورزش منظم، مصرف کلسیم و هورمون درمانی از عوامل مؤثر در درمان پوکی استخوان می باشند.